Uzay FotoğrafLarının NasıL ÇekiLdiğini Fotoğrafın Teknik BiLgiLerini Öğrenin !

SickDreTh · 08-21-2008, 08:59 PM

Fotoğraf: NASA/STSCI/Nolan Walborn/Hubble Heritage Team

İnanılmaz Ayrıntılı

Daha büyük Carina Bulutsusu içinde yer alan Keyhole Bulutsusu'nun bu nefis görüntüsü, Hubble'ın ince ayrıntıları çözmedeki emsalsiz gücünü yansıtıyor. Geçmişin teleskop görüntülerinde çoğu kez rastladığımız nokta dokulu, iki boyutlu kaliteyle hiçbir benzerliği kalmayan günümüz uzay görüntüleri şipşak aile fotoğraflarının canlılığını taşıyor artık. "Bulutsudaki üç boyutlu yapıları gerçekten algılayabilmenizi sağlayacak yeterli bilgi var elinizde," diyor Uzay Teleskopu Bilim Enstitüsü (STSCI) astronomlarından Nolan Walborn. "Hubble'ın başlangıçta kesinlikle öngörüldüğünü pek sanmadığım bir avantajı bu."

Fotoğraf: NASA/STSCI/Jeffrey Kenney, Yale University

Pisboğazın Biri

NGC 4438 adlı komşu gökadanın merkezinde azgın bir gaz tüketimiyle beslenen süper yoğun kütleli bir kara delik. Dünyadan yaklaşık 500 milyon-trilyon kilometre uzakta olan bu gökada, kozmik standartlara göre bir sokak ötede sayılabilir. Kara delik yoğun sıcak gaz jetlerinin püskürmesine yol açıyor olabilir. Hubble teleskopu daha yirmi yıl önce teorik düzeyde kabul edilen kara deliklerin varlığına ilişkin kanıtlar bulmada önemli rol oynamıştır.

Fotoğraf: NASA/STSCI/George Herbig and Theodore Simon, University of Hawaii Institute for Astronomy/Hubble Heritage Team

Rüzgâra Kapılmış Toz

Uzay içinde sakince ilerlerken Ülker takımyıldızının Merope adlı parlak bir yıldızında dengiyle karşılaşan bir toz bulutu. Sağ üst tarafta, görüntünün hemen dışında kalan yıldızın buluta doğru hareket etmesiyle birlikte, yıldızdan gelen güçlü radyasyon buluta çarpar ve toz parçacıklarını yavaşlatır. Büyük parçacıklara oranla küçük parçacıkların daha fazla yavaşlaması, Merope'ye yönelmiş sivri uçları andıran oluşumlar yaratır. Bilimciler yıldız rüzgârının toz yapılar üzerindeki etkisini kayalardaki rüzgâr ve su aşındırmasına benzetirler.

Fotoğraf: NASA/European Space Agency/STSCI/Martino Romaniello, European Southern Observatory

Yıldız Yavrular

Samanyolu içinde küresel kümeler gökadamızın en eski yıldız kalıntılarını barındırır. Başka yerlerdeki yıldız kümeleri bu Hubble görüntüsünde görülene benzer görece genç yıldızları barındırabilir. NGC 1850 olarak anılan bu küme, teknik anlamda, Samanyolu'nun bir uydu gökadası olan büyük Macellan Bulutu'nda yer alan bir çifte kümedir. Ana küme görüntünün ortasında, daha küçük ve daha genç küme ise sağ alt taraftadır. Soldaki gaz bulutu ana kümedeki yoğun yıldızların patlamasının etkisiyle sıkıştıktan sonra şimdiki şeklini almıştır.